Bóstwa ludzi

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down

Bóstwa ludzi

Pisanie by Prawca Kadmosu on Sob Sty 28, 2017 11:32 am

Bogowie ludzi są unikalni w tym aspekcie, że większość z nich jest śmiertelnikami, którzy stali się bogami w pewnym momencie swojego życia. Początkowo panteon nieśmiertelnych rzeczywiście składał się z istot starszych niż ludzkość, chociaż nie może być pewności, że również nie były to jakieś byty, które osiągnęły transcendencję na jakimś etapie egzystencji. Odrzucając jednak gdybanie na bok należy mieć na uwadze, że nie czyni to z obecnych bogów gorszych w żadnym stopniu. Sami ludzie czerpią z tego powszechnie znanego faktu inspirację i dumę jako znak ich wewnętrznej siły oraz możliwości. Mity o życiu bóstw na ziemi są elementarnym składnikiem kultury ludzi, rozpowszechnionym i chętnie dyskutowanym - zarówno z nabożną czcią, jak i bardziej praktycznym, rozumnym podejściem. 


Pierwsi bogowie ludzi są już zapomnieni. Kiedy ludzkość była dzika najprawdopodobniej jej bóstwa powiązane były z żywiołami i stanowiły ich manifestację. Nic jednakże pewnego o nich nie wiadomo. Jakiekolwiek ślady po nich, o ile istniały, przepadły wraz z Kataklizmem i być może czekają na odkrycie w zgliszczach Starego Świata. Istnieją jednak nieformalne kulty odwołujące się do nich. Zbiorczo określa się je Kultem Zapomnianych lub Bezimiennych, ponieważ żadne z przynależnych do nich bóstw nie ma imienia. Zamiast tego nazywa się je nazwami emocji lub elementów przyrody, jak: Ogień albo Strach. Kulty te są ukryte, powszechnie uznawane za barbarzyńskie i zdelegalizowane we wszystkich ludzkich miastach. Nawet przynależni do nich członkowie nie bardzo wiedzą, w co dokładnie wierzą. Operują mglistymi, uniwersalnymi pojęciami i szukają pierwotnego, dzikiego elementu ludzkiej natury. Coraz powszechniejszą zabawą - wzbudzającą niepokój zwłaszcza Świątyni Kadmosa - jest urządzanie przez bogatych mieszczan lub szlachty komicznych w założeniu obrzędów właśnie mających naśladować ceremonie wspomnianych kultów.


Współczesna struktura religijna ludzi składa się z dwóch elementów: Wielkiej Triady i pozostałych bóstw stojących na uboczu. Wielka Triada to trójca bóstw, która stanęła do boju z Al'Altalatem, bogiem stwórcą elfiej rasy - i razem z bogami krasnoludów powalili go na najwyższym szczycie świata: świętej górze Kizydos, która znajduje się w centrum Starego Świata. Dziś góra ta jest za sprawą Kataklizmu aktywnym wulkanem. Jego wyziewy widoczne są już znad wybrzeży kontynentu, rozpościerając nad nim złowieszczy całun czerni nieprzepuszczającej promieni światła. Mniejsze bóstwa albo powiązane są z Wielką Triadą i są uzupełnieniem jej aspektów - albo działają niezależnie, czasami nawet przeciwko życzeniom Trójcy. 


Bogiem o najwyższej pozycji, nieformalnym przywódcą całego panteonu jest Kadmos. Znany także pod następującymi przydomkami: Boski Sędzia, Obrońca, Nieśmiertelny Strażnik, Egida Świata, Przedwieczny, Król Niebios. Jest najstarszym z bogów ludzi - jedynym, który przynależał do pierwszej generacji bogów - i także jedynym z nich, który przetrwał. Nigdy jednak nie zdradził powodu zniknięcia pozostałych pierwszych bogów. Temat ten był żywym przed Kataklizmem pośród duchownych, ale wraz ze zniszczeniem i utratą dużej części dziedzictwa kulturowego ludzie o tym fakcie zwyczajnie zapomnieli albo hierarchowie Kadmosa chcieli, by tak się stało. Świątynia Kadmosa utrzymuje, że ich pan jest "prawdziwym" bogiem ludzi i cała reszta przyłączyła się do niego lub mu służy. Jest to nowa doktryna powstała po Kataklizmie. Przed nim Kadmos miał mniejszą rolę, ale większość uchodźców ze Starego Świata oddawała cześć właśnie niemu i na Vahar zyskał szczególną pozycję. Dzięki temu Świątynia Kadmosa jest najsilniejszą religijną organizacją w świecie ludzi, o największych wpływach i posłuchu. 


Kadmos nawet przed Kataklizmem rzadko interweniował w sprawy śmiertelnych, uczestnicząc tylko w chwilach największej potrzeby. Według legendy to właśnie on zadał decydujący cios Al'Altalatowi swoim wiecznie płonącym ogniem ostrzem: Pożogiem. Jego domenami są: prawo, męstwo, honor, sprawiedliwość, władza, godność, poświęcenie oraz każdy element powiązany z ideałem monarchy. Za święty symbol Kadmosa tradycyjnie przyjmuje się złotą wagę trzymaną przez dłonie okute w żelazne rękawice, z obustronnym mieczem w tle. Symbol ten ma pokazywać, że Kadmos jest bogiem sprawiedliwym, ale surowym i gotowym przelać krew w imię słusznych spraw. Siedziba władz religijnych znajduje się w Anodrin, dokładniej w Wielkiej Świątyni Kadmosa Sprawiedliwego, w której stoi ogromny, dwudziestio metrowy posąg Kadmosa Sprawiedliwego, wykonany z kości słoniowej, złota i srebra. Świątynia Kadmosa jest wysoce hierarchiczna i opiera się o dogmaty zapisane w Księdze Prawdy, obowiązkowej lekturze każdego mieszkańca Księstwa. Duchownych Świątyni Kadmosa nazywa się Prawcami, albowiem służą zarazem jako sędziowie w Anodrin (w innych miastach państwach już nie). System sądowniczy Księstwa jest nierozerwalne połączony ze Świątynią Kadmosa i utożsamiany z nią. Nie wszystkim to się podoba, z wykształconymi, świeckimi warstwami na czele, co jest osią gorącego sporu. Prawcy współpracują ściśle z monarchą oraz dworem królewskim będąc jego integralną częścią. 


Kadmos w porównaniu do innych bogów jest słabo poznany od strony osobowej. Rzadko kiedy pojawia się w mitach osobiście, a jeżeli już to tylko symbolicznie albo ukrycie. Nieliczne przetrwałe teksty ze Starego Świata implikują, że łączy go coś z Galdią, jednak jest to w ocenie współczesnych mało wiarygodnym. Kadmos zarazem najmniej ma w sobie cech ludzkich, które to powinny go wyraźnie odróżniać jako boga ludzi. Bliżej mu charakterystyką do bogów elfów, którzy są jeszcze mocniej osadzeni w sferze ideowej. 


Drugim bogiem Triady jest Galdia. Bogiem stała się w chwili śmierci Al'Altalata, któremu wcześniej służyła na jego boskim dworze jako wieszczka o wyjątkowych mocach przewidywania przyszłości. W niej miała dostrzec upadek swojego pana i zadecydowała się go zdradzić. Karmiąc stwórcę elfów fałszywymi radami powiodła go ku zgubie, za co została nagrodzona przez zwycięskich bogów cząstką mocy pokonanego. W jej udziale przypadł aspekt magii Al'Altalata. Stała się boginią magii, lecz także intryg, zdrad, śmierci, świata podziemnego i wszystkiego tego, czego ludzie się boją lub nie pojmują. Posiada następujące przydomki: Pani Magii. Królowa Cieni, Władczyni Umarłych, Wielka Zdrajczyni, Czarna Wróżba, Mistrzyni Bestii. Jest to bogini milcząca, mało popularna, okryta tajemnicą i zgrozą. Nawet magowie, dla których jej domena jest kluczowa, rzadko kiedy się zwracają do niej o radę, ponieważ obawiają się jej zdradzieckiego charakteru. Lubuje się w spiskach - czym dała świadectwo zdradzając dawnego boga - i jej podarki zawsze wiążą się z jakąś ukrytą, nieprzyjemną ceną, którą przyjdzie kiedyś zapłacić obdarowanemu. Próżna, kapryśna. Ma wszystkie przymioty mogące określić ją mianem złej bogini, lecz zawsze zachowuje cienką linię balansu. 


Prosty lud zwykł przyjmować, że Kataklizm był jej boskim gniewem wymierzonym za zapuszczanie się ludzkich magów w rejony im zabronione przez boginię. W pierwszych wiekach p.K. w czasie największego prześladowania użytkowników magii, Galdia była postrzegana wyłącznie jako bóstwo złe. Wielu nawet żądało jej usunięcia z Triady. Ostatecznie wygrała koncepcja, że bogini jest boskim elementem chaosu, który tak samo jak na świecie, tak samo istnieć musi w niebiosach. Obecnie nie istnieje żaden zinstytucjonalizowany kult jej poświęcony na Vahar, inaczej było przed Kataklizmem. Rzadkością jest nawet stawianie pomników Galdi, której przedstawienia cechują się charakterystyczną świetlistą koroną z niepraktycznie długą parą rogów. W prawej dłoni zwykła trzymać berło mocy, w lewej zaś starożytny symbol świata podziemnego  - mający swoje źródła w kulturze elfów. Najczęściej jej wizerunki są dopełnieniem pozostałej dwójki Triady. Tradycja przywieziona ze Starego Świata mówi, że próbowała uwieść Kadmosa pod postacią węża - co jej się powiodło i ze związku tego zrodziła się pierwsza, trzygłowa hydra: Baldarotis - święta istota Galdi. Istnienie wszelkich potworów: od smoków zaczynając, skończywszy na przeróżnych abominacjach zrodzonych w wyniku magicznych anomalii, ludzie tłumaczą sobie Galdią i jej "lekkością" w obyciu. Galdia w panteonie ludzi spełnia element tłumaczący wszystkie złe zjawiska, co nie oznacza, że jest ich architektem lub stwórcą, ale substancją krystalizującą działania. 


Trzecim, ostatnim członkiem Triady jest Aitailos. Bóg wody obiegającej świat powierzchni i podziemi, czuwający nad równowagą aspektu porządku (Kadmos) oraz chaosu (Galdia). Można zauważyć, że religia ludzi opiera się na pewnym archaicznym, pierwotnym dualizmie, ale nigdzie nie jest to wskazane w sposób jednoznaczny i jest zdawałoby się sztucznym wytworem kapłanów. Ani Kadmos, ani Galdia nie rywalizują ze sobą - tym bardziej nie są siłami pierwotnymi. Aitailos przybrał rolę strażnika równowagi między pozostałą dwójką dopiero kilkadziesiąt lat po Kataklizmie, gdy wpływy Świątyni Kadmosa stały się zbyt wielkie. Jego domenami są: równowaga, urodzaj, bogactwo, mądrość, tajemnica, żeglarstwo, handel, odrodzenie. Ukazuje się go jako mężczyznę wylewającego ze świętych dzbanów wody życia oraz śmierci. Jego boskim symbolem jest niebieski okrąg otoczony złotym pierścieniem. Nazywa się go Panem Wody, Rozjemcą, Podporą Świata, Wielkim Mędrcem, Kołem Przeznaczenia


Zanim stał się bogiem był człowiekiem prowadzącym żywot pustelnika w odległych, dzikich krainach Starego Świata - ojczystych stronach swojej rasy. Prawdopodobnie przynależał do jednego z rodzimych, nieucywilizowanych plemion, które aż do Kataklizmu prowadziły najazdy na granice Złotego Imperium. Miał odszukać wejście do świata podziemi i znaleźć źródło wiecznej wody życia i śmierci - upiwszy z niego stał się istotą nieśmiertelną o wielkiej potędze, którą chronił swoich pobratymców przed mocą elfów i ich boga. Został jednak pokonany przez elfich władców i przykuty za karę do Gór Kresu, gdzie miał przez wieczność cierpieć za swoją butę. Odszukany i uwolniony przez Baldarota przyłączył się do wielkiej rebelii Młodszych Ras przeciwko elfom. W czasie walk skierował wody rzeki Nyinosu w taki sposób, że ta zalała obozujące siły elfów. Dowodził flotą Młodszych Ras w największej morskiej bitwie wszechczasów: Bitwie w Złotej Zatoce, którą mimo mniejszych sił zwyciężył. W boju wykazywał się mądrością, wspaniałomyślnością i roztropnością tak wielką, że stare duchy świata oraz ukryte moce obdarzyły go boskością, aby mógł poprowadzić swoich braci ku wolności. Są to interpretacje kapłańskie w oparciu o rytualne wróżbiarstwo. Warto zauważyć, że "stare duchy", czymkolwiek by one były, występują nawet w relacjach elfów w roli istot zagniewanych na Al'Altalata za jego nauczanie elfów sekretów świata. Możliwe, iż rzeczywiście istnieje jakaś grupa transcendentalnych bytów, w których interesie było usunięcie elfiego boga - stąd taka pomoc ludziom. Nie warto jednak tego tematu poruszać w tym miejscu. 


Jako bóg stał się przede wszystkim panem wód. Udowodnił to zsyłając na Złote Imperium wieczne wody, które przybrały takie rozmiary, że góra Kizydos ledwo wystawała wierzchołkiem znad nieprzebranej tafli. W boju z elfim bogiem próbował go podtopić, lecz tamten za każdym razem unikał ataków wzbijając się wyżej na swym słonecznym rydwanie, aż w końcu Aitailos uwolnił, jak piszą święte księgi "pieczęci najgłębszych czeluści wód pod filarami świata", w wyniku czego góra Kizydos buchnęła ogniem i wodą, dotkliwe oszpecając piękne lico elfiego boga. Po zwycięstwie i upadku Złotego Imperium dołączył do Triady na zaproszenie Kadmosa. 
avatar
Prawca Kadmosu
Administrator

Male Liczba postów : 20
Data dołączenia : 26/01/2017

Profil Postaci
Rasa: Człowiek
Wygląd : Smukła sylwetka, wychudzone, kościste palce i niebieskawe, lodowate oczy. Jeżeli pojawiłby się bez maski oczom twoim ukazałaby się gładka, wręcz młodzieńca twarz o kształtnym nosie i szlachetnych rysach.
Odzienie: Ciemne, długie i ciężkie szaty. Podobnie buty oraz rękawiczki. Na twarzy żelazna maska, spod której wyłaniają się gęste pasma włosów opadających swobodnie na ramiona. U boku krótkie ostrze.

Zobacz profil autora http://vantharia.forumpolish.com

Powrót do góry Go down

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry


 
Permissions in this forum:
Nie możesz odpowiadać w tematach