Ludzie

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down

Ludzie

Pisanie by Prawca Kadmosu on Pon Mar 06, 2017 8:47 am


Ludzie są rasą, którą niezwykle trudno opisać, gdyż jej atutem i zarazem słabością jest wszechstronność. Człowiek może urodzić się zarówno potężny fizycznie, jak i silny duchowo lub wprost przeciwnie. Jest to rasa dająca najwięcej z możliwości, bowiem nie jest na nią z góry narzucony pewien schemat. Ludzie mają unikalną zdolność do szybkiej adaptacji wobec niesprzyjających warunków i myślenia w sposób nieszablonowy. Uważa się, że kolebką ludzkości są odległe pustkowia Starego Świata, gdzie elfy pierwszy raz miały z nimi styczność. Żywot ludzi jest krótki w porównaniu do większości innych ras, za wielkie osiągnięcie uważa się dożycie stu lat, przy czym człowiek w wieku siedemdziesięciu lat jest już niemal niezdolny do jakiejkolwiek cięższej pracy i wymaga stałej opieki. Z tego też względu ludzie często czują zazdrość wobec innych, głównie długowiecznych ras, i od początków ich istnienia temat nieśmiertelności pojawiał się w legendach, mitach i opowieściach jako upragniony, zakazany owoc. Krótkowieczna natura ludzi sprawia, że zachowują się impulsywnie, szukają szybkich odpowiedzi i dróg na skróty. Lubują się w wojnie, jednak są także urodzonymi manipulatorami, kupcami czy dyplomatami.


Obecnie ludzie są najliczniejszą z ucywilizowanych ras kontynentu Vahar, który najechali szukając nowego domu. Żyją w miastach-państwach próbujących nawiązać do spuścizny ludzkich królestw ze Starego Świata przed Kataklizmem. Zjawili się na ziemiach przynależnych do elfów i w wyniku szybkiej ekspansji doprowadzili do ich szybkiego zajęcia, lecz za sprawą wewnętrznych sporów ich pochód został zatrzymany, aż w końcu ostatecznie ustał na Szczytach Krzyku. Od tamtego czasu ludzie żyją w relatywnym spokoju z pozostałymi rasami kontynentu, a wybuchające od czasu do czasu wojny toczą między sobą. 


Przeciętny człowiek to prosty chłop zajmujący się ziemią dla swego feudalnego pana lub bogatego właściciela ziemskiego, zależnie do tego w jakim kraju przyszło mu żyć i w jakiej rodzinie. Przytłaczająca ich część nie potrafi pisać, z czytaniem także nie jest najlepiej. Częściej niż językami ojczystymi posługują się Wspólnym Językiem. Ze wszystkich ras (obecnie dostępnych) odczuwają największy niepokój wobec magii i ma ona bardzo niepochlebną wśród nich renomę. Magów w ludzkich społecznościach traktuje się z podejrzliwością, nieufnością oraz niechęcią, szczególnie jeśli są innej rasy. Czasami te uprzedzenia są tak wielkie, że mogą skończyć się spaleniem oskarżonego o czarowanie na stosie, ale ma to prawie wyłącznie miejsce w odizolowanych, wiejskich kręgach. W miastach tolerancja dla magii i jej użytkowników jest znacznie wyższa. Normalnym widokiem w Anodrin lub Liuen są magiczne sklepy oraz targi, lecz nauczanie magii jest surowo zabronione za wyjątkiem Magistrum, gdzie odsyła się "kłopotliwe" jednostki. Obrońcami magii są przeważnie osoby wykształcone lub kapłani - za wyjątkiem tych przynależnych do Kościoła Dulmana, którego doktryna opisuje magię jako grzeszne znamię działające na zasadzie pokusy. Ludzie są dosyć religijni - bardziej niż krasnoludy, mniej zaś od elfów. Wiara człowieka jednak - nie zawsze, lecz w przewadze - jest powierzchowna i pozbawiona głębokiego zrozumienia. Uczestnictwo w nabożeństwach albo ceremoniałach jest mechaniczne, wynikające z kulturowych nakazów i zwyczajów. Powszechnym jest, że człowiek w świątyni modląc się do boga prosi o wybaczenie za przeróżne złe uczynki (z punktu widzenia danej doktryny religijnej), aby po opuszczeniu przybytku dalej je popełniać. Prawdopodobnie jest to efekt Zasłony, która doprowadziła do tego, że bogowie nawet gdyby chcieli nie mogą odpowiedzieć przeciętnemu wyznawcy. W przeszłości ludzie żyli ze świadomością, że ich bogowie ciągle ich obserwują i widzą każde przewinienia. Teraz ostrożność ta zanikła i wraz z nią wielu czuje się bezkarnymi. 


Zwolenników magii najczęściej spotkać można tylko w wąskim gronie uczonych lub pośród kapłanów, choć i wśród nich nierzadkim jest pogląd o złej naturze magii. Ogólnie mówiąc bycie osobą z darem nie jest łatwe w ludzkiej społeczności. Powszechnie takie osoby odsyłane są do Magistrum i nikt za bardzo nie przejmuje się ich dalszym losem. 


Bardzo rzadko można natknąć się na ludzi z nie-białą karnacją. Wiąże się to z tym, że ci, którzy dotarli na Vahar po Kataklizmie mieli przeważnie białą skórę. W Starym Świecie żyło wielu ludzi o czarnym kolorze skóry lub lekko żółtej, ale niewielu z nich znalazło schronienie na nowym kontynencie. Ludzie mają średnio około 168 centymetrów wzrostu, przy czym kobiety są zwykle lekko niższe o kilka centymetrów, jednak jak zawsze potrafią się zdarzać wyjątki. Najliczniejszy kolor włosów wśród tej rasy to: blond, brąz lub czerń oraz odcienie powyższych. Barwa oczu z zasady jest bardziej zróżnicowana, ale najwięcej ludzi ma oczy brązowe, czarne, zielone albo niebiesko-szare. Ludzie są silniejsi fizycznie od elfów, ale za to mniej zwinni, natomiast słabsi od orków, lecz obdarzeni większą gracją. 


Tworząc postać człowieka postać nie posiada żadnych cech rasowych, ale zyskuje premię w formie możliwości przyznania sobie dodatkowych dwóch dowolnych cech postaci. 
avatar
Prawca Kadmosu
Administrator

Male Liczba postów : 19
Data dołączenia : 26/01/2017

Profil Postaci
Rasa: Człowiek
Wygląd : Smukła sylwetka, wychudzone, kościste palce i niebieskawe, lodowate oczy. Jeżeli pojawiłby się bez maski oczom twoim ukazałaby się gładka, wręcz młodzieńca twarz o kształtnym nosie i szlachetnych rysach.
Odzienie: Ciemne, długie i ciężkie szaty. Podobnie buty oraz rękawiczki. Na twarzy żelazna maska, spod której wyłaniają się gęste pasma włosów opadających swobodnie na ramiona. U boku krótkie ostrze.

Zobacz profil autora http://vantharia.forumpolish.com

Powrót do góry Go down

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry

- Similar topics

 
Permissions in this forum:
Nie możesz odpowiadać w tematach