Wieczna Kraina

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down

Wieczna Kraina

Pisanie by Prawca Kadmosu on Pią Lut 17, 2017 3:03 am


  1. Wysokie elfy swoje państwo zwą Wieczną Krainą, w ich ojczystym języku Elrida. W przeszłości obejmowało ono swą powierzchnią większą część kontynentu Vanthari, lecz wraz z migracją Młodych Ras skurczyło się do niewielkiego jego skrawku. Na chwilę obecną zajmuje ono ziemie na południe od Grzbietu Dargota i składa się z czterech miast: IlutanUlienOtharis i stolicy Ailo. Początki państwa sięgają czasów Ery Zmierzchu, kiedy to niedobitki elfów opuściły Stary Kontynent wraz z upadkiem Świętego Imperium. Ci, którzy przybyli do Vanthari nie rozpoczynali od zera, ponieważ nieśli ze sobą bezcenną wiedzę, mimo iż ograniczoną, z minionych epok. Wówczas nie istniało jeszcze rozróżnienie na elfy wysokie i leśne, wszystkie określały bowiem siebie jako lud Aurosilis. Dopiero przyjęcie nowych bogów sprawiło, iż nastąpił rozłam i ci pod opieką bogów magii stali się rodem Auiga, Prawymi - czyli właśnie wysokimi elfami. To oni rozpoczęli kształtować nowy kontynent, ich leśni bracia odeszli i zaszyli się w wielkich lasach na wschodzie, po których obecnie jedyną pozostałością jest Wieczna Puszcza. 


Nie mając żadnych wrogów i ciesząc się opieką nowych bóstw wysokie elfy bardzo szybko podporządkowały sobie Vantharię, ale tylko teoretycznie ze względu na brak jakichkolwiek rywali. Wiele z miast ludzkich, jak Anodrin, Rinoth czy Magistrum są przekształconymi przez ludzi miastami wysokich elfów i nawet mimo upływu wieków od ich utraty wciąż widać w nich przebłyski elfiej architektury. Zwłaszcza w Magistrum. Początkowo przytłaczająca większość ośrodków miejskich wysokich elfów działała niezależnie i powiązana była luźna wokół sylwetki Vaxisa, jednak jego ranga nie była tak znacząca jak obecnie. Te elfie miasta-państwa były de facto niezależne i prowadziły własną politykę, głównie związaną z rywalizacją między sobą. Nigdy jednak nie dochodziło między nimi do żadnej wojny - ze względu na pamięć o ostatniej przegranej wojnie i za sprawą wpływu bóstw, które kategorycznie zabraniały bratobójcze walki. Okres od przybycia elfów na Vantharię aż po I Erę Po Kataklizmie był dla nich momentem ponownego rozkwitu. Czas ten jednak nie został - z perspektywy czasu - należnie spożytkowany. Górę nad elfami wzięła ich natura i brak chęci adaptacji, trzymanie się tradycji i pielęgnowanie starych ran. Próbując odtworzyć dawną przeszłość niewiele poświęcano uwagi przyziemnym sprawom. Nikt nie myślał o potrzebnie obrony przed Młodszymi Rasami, które zajęte były bojem o ruiny dawnego imperium. Jedynym konfliktem na szeroką skalę mającym miejsce przed przybyciem Młodszych Ras była herezja Zanimara, który w 1255 roku Ery Wyzwolenia stworzył Kult Śmierci za namową Fatiliasha i samemu zapragnął stać się bogiem nieumarłych. Ten potężny czarnoksiężnik doprowadził, niczym bóg, którego miejsce chciał zająć, do straszliwej wojny między siłami nekromantów, czarnej magii śmierci i nieumarłych, a resztą elfów. W 1387 roku tej samej ery ginie tworząc przy tym pustynię nazwaną jego imieniem, Zanimar, gdzie znajdowało się serce społeczności wysokich elfów. Ten czyn cofnął je o co najmniej kilka wieków, co w przyszłości ułatwiło Młodszym Rasom zepchnięcie wysokich elfów. Obecnie powszechnie uznaje się, że gdyby nie Zanimar wysokie elfy dałyby radę sprostać inwazji.
Wieczna Kraina jako twór scentralizowanej władzy i państwa narodził się dopiero w chwili wyparcia wysokich elfów za Grzbiet Dargota pod koniec drugiego wieku I Ery Po Kataklizmie. Wiąże się to z tzw. Ostatnią Bitwą, która miała się rozegrać w roku 176 roku, podczas której poległ wówczas panujący Vanax, Halnridth z rodu Gwiazd, wraz z całą swoją rodziną. Wraz z tą olbrzymią porażką i wygaśnięciem rodu Vanaxa został wybrany nowy władca, który podjął się scementowania władzy oraz rasy. Nowy Vanax, Anmaleroth z rodu Feniksa, przeniósł stolicę ze zniszczonego miasta Yiltin do odległego Ailo będącego wówczas niewielkim miasteczkiem. Korzystając z ochrony jaką dawał Grzbiet Dargota i pobliże Wiecznej Puszczy nawiązał on bliższe kontakty z leśnymi elfami i zawarł obustronny pakt mający na celu stworzenie krainy w roli sanktuarium dla wszystkich elfów. Wówczas to pojawiła się idea Wiecznej Krainy, której jednak realizację leśne elfy, niechętne politycznym sprawom, powierzyły całkowicie w ręce kuzynów. W ten sposób powstał twór, który teoretycznie jest państwem zarówno elfów wysokich jak i leśnych, ale w rzeczywistości to wysokie elfy sprawują w nim władzę i go reprezentują. Elfy leśne, ze względu na swoją naturę, trzymają się Wiecznej Puszczy mającej niezależny charakter wewnątrz Wiecznej Krainy. Ten niejasny status często jest powodem wielu pomyłek w dyplomacji między innymi rasami. Dla nich bowiem Wieczna Kraina, Elrida, jest utożsamiana wyłącznie z wysokimi elfami. Oni zaś widzą w niej bezpieczną przystań, w której mogą żyć wśród swoich z daleka od barbarzyńskich Młodszych Ras. Różnice jednak występujące między kulturą leśnych i wysokich elfów sprawiają, że nie można mówić o jednym państwie. Wieczna Kraina jest zatem szerszym pojęciem, w którym zamyka się luźną, zdecentralizowaną formę społeczności leśnych elfów żyjących w Wiecznej Puszczy i istotnie państwową jednostkę wysokich elfów, Elridę. 
Ponad osiemdziesiąt procent całej populacji wysokich elfów mieszka w czterech wspomnianych już miastach. Największym z nich jest naturalnie stolica, która liczy sobie ponad dwieście tysięcy mieszkańców. I chociaż nie jest najludniejszym miastem na kontynencie to pod względem zajmowanej powierzchni uchodzi za największe. Dzieje się to z tego względu, iż jest do bólu symetryczne i nad wzniesieniem każdej budowli czuwa instytucja pałacowa mająca za zadanie upewnienie się, że styl architektoniczny będzie pasować do tkanki miasta. A styl architektoniczny wysokich elfów cechuje się niezwykłą monumentalnością. Nie ma tu miejsca na małe domki wciśnięte w uliczkę. Ten przesadny wręcz swoisty pedantyzm i przepych spotkać można w każdym mieście wysokich elfów. Każde jest także niemalże kopią drugiego - pomijając co bardziej charakterystyczne i unikalne budowle. Już po samych kolumnach można wnioskować w jakiej dzielnicy się znajdujemy. Wszystkie miast wysokich elfów układane są na bazie koła z kolejnymi okręgami, którymi są odpowiednie dzielnice. Te najbardziej wysunięte na zewnątrz mają zwykle charakter handlowy lub rzemieślniczy, a im bliżej centrum, gdzie zawsze znajduje się kompleks administracyjno-świątynny, tym bardziej prestiżowa okolica o ograniczonym wstępie. Jako że wysokie elfy wciąż odczuwają wielki związek z naturą każda dzielnica oddzielona jest od siebie bujnymi ogrodami lub dzikimi parkami. Te z miast, które znajdują się nad rzekami często zmieniają bieg rzeki w taki sposób, by ta również oddzielała poszczególne dzielnice. Widać to najlepiej w Ilutan nad Nailą zwanym niekiedy Miastem Na Wodzie.
avatar
Prawca Kadmosu
Administrator

Male Liczba postów : 18
Data dołączenia : 26/01/2017

Profil Postaci
Rasa: Człowiek
Wygląd : Smukła sylwetka, wychudzona, kościste palce i niebieskawe, lodowate oczy. Jeżeli pojawiłby się bez maski oczom twoim ukazałaby się gładka, wręcz młodzieńca twarz o kształtnym nosie i szlachetnych rysach.
Odzienie: Ciemne, długie i ciężkie szaty. Podobnie buty oraz rękawiczki. Na twarzy żelazna maska, spod której wyłaniają się gęste pasma włosów opadających swobodnie na ramiona. U boku krótkie ostrze.

Zobacz profil autora http://vantharia.forumpolish.com

Powrót do góry Go down

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry

- Similar topics

 
Permissions in this forum:
Nie możesz odpowiadać w tematach