Chronologia

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down

Chronologia

Pisanie by Prawca Kadmosu on Wto Sty 31, 2017 5:42 pm

     Spisaną tu chronologię należy traktować z przymrużeniem oka do momentu Kataklizmu. Większość zapisków wraz z Kataklizmem przepadło, a nieliczne ośrodki, które zachowały ciągłość państwową: głównie chodzi tu o elfy leśne i wysokie, nie prowadziły żadnych obserwacji wydarzeń od momentu Ery Zmierzchu zajmując się tylko własnymi, lokalnymi sprawami. Przedstawiona tu więc chronologia jest tylko względną próbą ustalenia pewnej sekwencji najbardziej prawdopodobnych wydarzeń w oparciu o znane daty ze źródeł lub legend. Wszelkie mity religijne próbujące w ten czy inny sposób opisywać powstanie świata i jego ras nie będą tu uwzględniane. Inaczej nijak nie dałoby się ustalić chronologii, ponieważ każda z ras ma inną wizję prawdy. 

     Era Mitów 

  • ???-???: Elfy oddają cześć smokom jako boskim posłańcom. 



      Złota Era Elfów

  • ???-545 rok: Pierwsze poświadczone wzmianki o Świętym Imperium. Rozproszone miasta państwa elfów łączą się w jeden twór polityczny. Wymienia się postać władcy o imieniu Anioris. Następuje konsolidacja władzy. 
  • 546-732 rok: Seria konfliktów elfich miast opierających się Świętemu Imperium. Wynik nieznany, lecz sądząc po przyszłych zdarzeniach kończy się on zwycięsko dla Świętego Imperium.
  • 750 rok: Elfy określają Stary Kontynent mianem Al'Ainee, co znaczy w wysokoelfickim Prawdziwy Dom. 
  • 810 rok: Elfy napotykają pierwsze krasnoludy, które nadeszły z Nieprzebranych Gór na dalekiej północy. 
  • 999 rok: Elfy napotykają ludzi na pustkowiach najdalszych zakątków znajdujących się na północnym-wschodzie. W przeciwieństwie do krasnoludów ludzie są kompletnie dzicy i nie mają nawet własnego języka w piśmie. Wielu z elfów postanawia ucywilizować nową rasę na własne podobieństwo. 
  • 1109: Krasnoludy zakładają pierwsze własne osady. Następuje pokojowa koegzystencja obu ras. Elfy uczą krasnoludy magii, od nich zaś przyjmują znaczą wiedzę na temat obróbki materiałów. 
  • 1173 rok: W Świętym Imperium rosną nastroje rasistowskie oraz imperialistyczne wobec ludzi i krasnoludów. 
  • 1232 rok: Wzmianka o Rasie Bestii, która przepędziła krasnoludów z ich ojczystej ziemi. 
  • 1319 rok: Rasa Bestii zjawia się na kontynencie tą samą drogą, którą przebyły krasnoludy. Elfy nazywają jej przedstawicieli Orhis, co znaczy obrzydliwi. Później nazwa ta zostanie zmodyfikowana i przyjęta przez inne nazwy jako orkowie.  
  • 1450 rok: Elfy zniewalają ludzi. Początkowo charakter owej niewoli ma formę protekcjonalizmu, próby pełniejszego zelfienia przedstawicieli ludzkiej rasy.
  • 1500 rok: Konflikt krasnoludów z orkami. Elfy postanawiają zainterweniować i celem zapewnienia pokoju zniewalają obie rasy. 
  • 1611 rok: Elfy budują pierwszą Podniebną Fortecę. Strukturę z magicznych kryształów zdolną do przemieszczania się po niebie i o wielkiej potędze magicznej. 
  • 1761 rok: Kryzys dynastyczny w Świętym Imperium. 
  • 1831: Młodsze Rasy stawiają opór elfom, dochodzi do licznych buntów, które są krwawo tłumione. 
  • 1941 rok: Zdarzenie określone Gniewem Bogów wyznacza kres złotej ery elfów. Szczegóły nie są znane, lecz wymienia się ogromne straty, zniszczenia i śmierć bóstw obecnie nieznanych z imienia.


     Era Zmierzchu

  • 15-100 rok: Długi kryzys wewnętrzny Świętego Imperium. Osłabienie struktur państwa. 
  • 110 rok: Wzmianki o pojawieniu się awatarów krasnoludzkich bogów. 
  • 135 rok: Wzmianki o pojawieniu się awatarów ludzkich bogów. 
  • 213 rok: Pod presją nacisków i słabości wewnętrznej Święte Imperium uznaje prawa do autonomii krasnoludów i ludzi. 
  • 310 rok: Orkowie buntują się i wypowiadają wojnę Świętemu Imperium. Wraz z nimi pojawiają się bogowie orków. 
  • 319 rok: Bunt orków zostaje stłumiony, ale elfy ponoszą duże straty. 
  • 410 rok: Święte Imperium zostaje podzielone pomiędzy Trzech Wielkich, których nie znamy z imienia. Brak informacji na temat przyczyn podziału. 
  • 412-440 rok: Wojna Trzech, podczas której dochodzi do połączonej rebelii ludzi i krasnoludów. Ostatecznie walki kończą się pyrrusowym zwycięstwem elfów. 
  • 445 rok: Miasto Al'Atis jest oblegane bezskutecznie przez orków. 
  • 500 rok: Młode Rasy zawiązują sojusz i wypowiadają elfom wojnę. 
  • 502 rok: Młodym Rasom na pomoc przychodzą smoki. 
  • 508 rok: Smok Taurdgontholoath, największy poświadczony w historii, sieje zniszczenie na terenach będących spichlerzem elfów. Tego samego roku wybucha wielki głód, który osłabia Święte Imperium.  
  • 509 rok: Ostatnia z elfich Podniebnych Fortec zostaje zniszczona. 
  • 510 rok: Bitwa o Tron, stolicę elfów. Zakończona porażką elfów, które wycofują wojska na południe próbując wymanewrować przeciwnika. Ginie ostatni władca imperium, Karisteros. 
  • 511 rok: Ostatnia wielka bitwa wojny zakończona kompletną porażką skłóconych wewnętrznie elfów. Według podań w bitwie tej zginęły ostatnie smoki żyjące na Starym Kontynencie. Elfy w popłochu zaczynają uciekać z kontynentu udając się na południe ku znanemu, lecz niezbadanemu lądowi: Vanthari. Niektóre z elfów, głównie te żyjące w okolicach miasta Al'Atis sprzeciwiają się ucieczce i zostają. 
  • 512 rok: Prastarzy bogowie elfów giną z rąk bóstw Młodych Ras na szczycie świętej góry Iryilus. 
  • 513-514 rok: Pierwszy mroczny elf o imieniu Sariaos pojawia się na ulicach Al'Atis głosząc wiarę w nowych bogów.  
  • 515 rok: Większość elfów albo opuściło Stary Kontynent, albo zginęło. Ci, którzy zostali w większości przyjęli nowych bogów i stali się mrocznymi elfami. 
  • 516-539 rok: Młode Rasy rozpoczynają walkę między sobą o dominację nad ruinami elfiego imperium. Krasnoludy przejmują elfią stolicę.  
  • 545 rok: Stary Kontynent wkracza w nową erę według chronologii Młodych Ras określaną mianem Ery Wyzwolenia. Elfy żyjące na Vanthari ustalają nową erę, Erę Ciszy. Mroczne Elfy pozostają przy rachubie Ery Zmierzchu.  

     
     Era Wyzwolenia

  • 1-850: Wieki Ciemne w historii Starego Kontynentu. Wiele ze zdobytych przez Młode Rasy elfickich miast podupada zaniedbywane i rozgrabiane. Cofa się poziom nauki, sztuki i wszelkich dziedzin życia. Zniszczenia poprzedniej wojny, załamanie się systemu politycznego, kulturowego, ekonomicznego i społecznego trwającego od setek lad pozostawia ogromną próżnię, której Młode Rasy nie są w stanie tak szybko zapełnić. Dopiero w połowie siódmego wieku ludzie i krasnoludy naprawdę rozpoczynają tworzyć własne cywilizacje czerpiąc z pozostawionych elfich zapisków. Orkowie odrzucają osiadły tryb życia razem z goblinami i trollami wybierając ścieżkę koczowników. Natomiast wysokie oraz leśne elfy powoli obudowują się na nowym lądzie zakładając pierwsze osady. Ich populacja razem nie przekracza kilkudziesięciu tysięcy. Mroczne elfy wznoszą podwaliny pod Umngar.
  • 893 rok: Powstaje na Starym Kontynencie Wspólny Język oparty na wysokoelfickim dialekcie. 
  • 900 rok: Elfy wysokie i leśne przyjmują nowych bogów. 
  • 931 rok: Mroczne elfy rozpoczynają budowę podziemnych korytarzy, które mają pozwolić im przemieszczać się niezauważenie po całym kontynencie. 
  • 1009 rok: Na Starym Kontynencie ludzie stają się najliczniejszą siłą, lecz są podzieleni i rozdrobieni. Nastaje czas walk ludzkich miast-państw. Krasnoludy zawierają ścisłą współpracę i żyją w dostatku zajmując się własnymi sprawami. Istnienie elfów zaczyna być powoli utożsamiane z legendami. 
  • 1099 rok: Pierwsze udokumentowane otwarcie portalu do innego świata przez ludzkich magów. 
  • 1100 rok: Fatiliash, ludzki mag, poddaje się pierwszej przemianie w licza i przełamuje barierę śmierci oraz życia. 
  • 1108 rok: Oferując dar wiecznego życia Fatiliash potajemnie zbiera dużą grupę silnych magów, głównie ludzi, i razem planują wywołanie wielkiego konfliktu, którego chaos i śmierć napełnią ich mocą, zaś za sprawą obmyślonego rytuału uczynią z nich bogów. 
  • 1142 rok: Fatiliash tworzy oficjalnie Świątynię Śmierci i Umarłych. Magowie dotychczas z nim związani i praktykujący szeroko pojętą czarną magię zaczynają nazywać siebie nekromantami. 
  • 1147 rok: Na całym kontynencie działania nekromantów oraz ich wierzenia wywołują powszechny sprzeciw. Zaczyna się ich prześladowanie.
  • 1152 rok: Fatiliash zostaje królem wpływowego miasta-państwa za sprawą przewrotu pałacowego. Przemienia je w pierwsze znane światu miasto umarłych pełne nieumarłych istot i innych plugawych bestii. 
  • 1164 rok: Sojusz ludzkich miast-państw wspieranych przez krasnoludów próbuje zdławić narastające niebezpieczeństwo. Trzy bóstwa, dwa ludzkie i jedno krasnoludzkie schodzą na świat, aby rozprawić się z liczem. 
  • 1165 rok: Fatiliash ma zginąć podczas upadku jego miasta. Nekromanci schodzą do ukrycia. Świątynia Śmierci i Umarłych zostaje zdelegalizowana niemal we wszystkich znanych miastach Starego Kontynentu. 
  • 1176 rok: Fatiliash odradza się i z grupą wiernych sojuszników ucieka przez portal do innego świata. 
  • 1182 rok: Ludzkie miasta-państwa ogarnięte są krwawą wojną.
  • 1184 rok: Powrót Fatiliasha. Wykorzystując trwający konflikt, którego był niewidzialnym inicjatorem, wzbogacony o wiedzę z innych wymiarów, staje się istotą boską za sprawą magicznego rytuału. Mówi się o pełnym, całodniowym zaćmieniu słońca, które było widoczne z każdego miejsca na świecie. Potwierdzają to kroniki wysokich elfów, które zanotowały to zjawisko. Fatiliash przejmuje pod boski patronat domenę magii śmierci, istot nieumarłych i wszystkiego co powiązane z mrocznymi, plugawymi bytami z pogranicza życia oraz śmierci. 
  • 1200 rok: Świątynia Kadmosa, boga sprawiedliwości i ładu, porządku oraz harmonii zwołuje świętą wojnę wymierzoną w wyznawców Fatiliasha. 
  • 1200-1234 rok: Wojna Czaszek. Fatiliash ostatecznie przegrywa i w wielkim boju traci boską postać. Zmuszony ucieka na południe ku Vanthari. Olbrzymie zniszczenia po stronie ludzi. Krasnoludy przypuszczają na nich atak zdobywając kluczowe cele. Stają się dominującą potęgą. 
  • 1255 rok: Grupa wysokich elfów zwiedzionych szeptami Fatiliasha tworzy Kult Umarłych, na czele którego staje Zanimar. 
  • 1287 rok: Krasnoludy budują Latające Maszyny, które zasilane magią runiczną oraz mocą pary są zdolne pokonywać wielkie odległości w powietrzu. 
  • 1301 rok: Mroczne elfy ukończyły budowę Podziemi. 
  • 1387 rok: Plany Zanimara mające na celu strącenie Fatiliash z boskiego tronu nie powodzą się i dochodzi do magicznej katastrofy, która tworzy pustynię pośrodku Vanthari. Z czasem zostanie nazwana jego imieniem. Wysokie i leśne elfy zakazują praktyk nekromanckich i wraz ze swymi bóstwami przeganiają Fatiliasha, który raz jeszcze ustępuje pola i wielce osłabiony udaje się na południe ku niezamieszkanym wyspom. Z czasem zostaną one nazwane Archipelagiem Śmierci.
  • 1450 rok: Ludzie odzyskują denominację na Starym Kontynencie i tworzą Wielkie Imperium Ranarau, które wywodzi swą nazwę od ludu Ranar mieszkającego we wschodniej części kontynentu. 
  • 1500 rok: Mroczne elfy przypuszczają pierwszy atak na ludzi od wieków. Skutki są druzgoczące dla ludzi. Po wiekach nieobecności elfia rasa powraca na karty historii i teraz, aż do Kataklizmu dla Młodych Ras elf będzie synonimem złej istoty o szaro-czarnej skórze, czerwonych oczach i białych włosach. 
  • 1512 rok: Mroczne elfy dosiadają czarnych smoków w boju.
  • 1532 rok: Mroczne elfy puszczają z dymem stolicę ludzi, ale ostatecznie ponoszą klęskę. Schodzą do Podziemi liżąc rany.  
  • 1555 rok: Najwyżsi z ludzkich magów postanawiają założyć państwo tyko dla magów, co wzbudza gniew i strach wśród władz politycznych Imperium Ranaru. Podczas negocjacji dochodzi do wypadku, który kończy się śmiercią ważnego dygnitarza. Wybucha Wojna Magii. 
  • 1566 rok: Wojna Magii kończy się białym pokojem. Imperium zobowiązuje się przyznać magom autonomię, w zamian zaś ci mają zaprzestać nauczania magii osób trzecich bez jasnego przyzwolenia ze strony władz. W ten sposób korona chce kontrolować dystrybucję usług magicznych w państwie. Powołany zostaje Zakon Argosa, który ma pilnować magów. 
  • 1600 rok: Krasnoludy przy pomocy Kuźni Wieków tworzą pierwszego samoświadomego golema, który jest zdolny do odczuwania magii i posiada własną duszę. Coś, co według wierzeń tylko bogowie mogli zapewnić. Krasnoludzkie bóstwa uznają to za czyn godny najwspanialszych rzemieślników i są wielce zadowolone, zupełnie innego zdania są bóstwa ludzi. 
  • 1604 rok: Wybucha Wojna Golemów za sprawą ludzkich bóstw.  
  • 1621 rok: Wojna Golemów kończy się wraz ze zniszczeniem Kuźni Wieków. Jej twórca, genialny zaklinacz magii runicznej oraz mistrz płatnerstwa, Dymir Sztukmistrz, ginie w boju. Koniec wojny. 
  • 1543: Elfy zaczynają nazywać archipelag wysp na południe od Vanthari Archipelagiem Śmierci. Spowity jest on wiecznie czarnymi chmurami i nieprzeniknioną mgłą oraz mają żyć na nim plugawe bestie. 
  • 1652 rok: Tajemnicza zaraza zbiera żniwo pośród Młodszych Ras. 
  • 1666-1699 rok: W wyniku eksperymentów magicznych otwierają się portale na całym Starym Kontynencie. Zaczyna się inwazja sił prowadzonych przez pierwotne bóstwa chaosu. Wojna doprowadza do rozpadu wszystkich struktur społecznych, politycznych i ekonomicznych na Starym Kontynencie. 
  • 1700 rok: Kataklizm. Brak informacji co go miało wywołać. Wiadomym jest, że jego efektem było roztrzaskanie centralnej części Starego Kontynentu i globalne wymieranie. Ongiś żyzne ziemie stają się jałowe, na wierzch wypływają rzeki lawy, gleba pęka i podnosi się. Dochodzi do wielkich zmian klimatycznych. Ci, którzy przeżyli uciekają z kontynentu na południe ku Vanthari. Jedynie mroczne elfy, za sprawą niewiadomej magii, powstrzymują szalejące ognie przed spopieleniem Umngaru. Dochodzi do utworzenia Zasłony, która sprawia, że bóstwa nie mogą schodzić do wymiaru śmiertelników bez ryzyka permanentnej śmierci, ich możliwości ingerencji również ulegają zmniejszeniu. 

     
     I Era Po Kataklizmie

  • 1 rok: Posterunki wysokich elfów w okolicach Szarych Gór informują o nadciągających okrętach płynących ze strony Morza Cieni.  
  • 3 rok: Pada miasto Ulitias (dzisiejsze Oldar) pod naporem ludzi. 
  • 4 rok: Krasnoludy oraz orkowie schodzą ze Szklanych Gór oblegając Mailurium (na jego ruinach stoi Magistrum) przełamują obronę wysokich elfów tam mieszkających i niosą zniszczenie. 
  • 5 rok: Krasnoludy przepędzają orków dalej na południe wypychając ich na tereny Pustyni Zanimar. Więcej statków przypływa z ludźmi od strony Morza Cieni. Wraz z nimi ostatni potomek głównej gałęzi rodu założycieli Wielkiego Imperium Ranarau, Anodrin, który otrzyma w przyszłości przydomek Zdobywca. 
  • 8 rok: Leśne i wysokie elfy, po burzliwych sporach, w obliczu zagrożenia zawiązują konfederację mającą na celu zwalczenie najazdu Młodych Ras. 
  • 9 rok: Hordy krasnoludów na łodziach pojawiają się u podnóży Gór Mieczy. Przez rzekę Tautos wdzierają się w głąb lądu. 
  • 10 rok: Leśne elfy spychają krasnoludów za Góry Mieczy na sam brzeg, ale tymczasem wysokie elfy tracą kontrolę nad najważniejszymi punktami w okolicach Szarych Gór i Jeziora Karil za sprawą zmasowanego ataku ludzi i orków, które umocniły swoją pozycję na pustyni. 
  • 11 rok: Trolle i gobliny przeprawiają się przez Cieśninę Burz. 
  • 12 rok: Ludzie z Oldar przedzierają się dalej na południe aż po Starą Knieję. Plądrują, palą i niszczą wszystko na swojej drodze. Elfy z tych terenów uciekają do Quliais (dzisiejsze Anodrin) 
  • 13 rok: Bitwa w lasach Starej Kniei, ludzie przegrywają, lecz elfy ponoszą zbyt duże straty i za sprawą rad Śniących Wieczek zapada decyzja o ewakuacji Quliais póki jest czas. Miasto w przeciągu dwóch miesięcy kompletnie pustoszeje, a wraz z nim wszystkie biblioteki i świątynie. Pozostają tylko puste budynki z rzeczami, których nie dało się zabrać na okręty. Te bezpiecznie dopływają do Ilutan. 
  • 14 rok: Ludzie zajmują Quliais. 
  • 15 rok: Krasnoludy fortyfikują swą obecność u podnóży Gór Mieczy. Powstają pierwsze podwaliny pod przyszłe miasto Vokas. 
  • 16 rok: Orkowie prowadzą boje z trollami oraz goblinami o kontrolę nad Szarymi Górami, które bogate są w złoża srebra oraz inne zasoby. W czasie tych walk zostaje złupione przez trolle Ulitias należące do ludzi. Następuje odwet z ich strony. 
  • 17 rok: Wysokie elfy gromadzą siły w Ilutan i postanawiają odbić Quliais przeprowadzając inwazję ze strony wody. Flota okrętów wyrusza po czterech miesiącach pod dowództwem Unrotha, syna panującego Vaxisa. Okazuje się on być jednak zdrajcą sprzymierzonym z Fatiliashem, bóstwem nekromancji i magii śmierci, który to przez cały czas od swojego przebudzenia zbierał siły. Flota zostaje unicestwiona w wielkim magicznym huraganie, a sam Unroth nagrodzony za pokaźną ofiarę dla swego boga stając się liczem. Ukrywa się na jednej z wysp Archipelagu Śmierci. Wysokie elfy zaczynają zwać go Unrothem Wiarołomcą. Cios ten znacząco osłabił siły elfów. 
  • 19 rok: Pomniejsze starcia pomiędzy Młodszymi Rasa i elfami przerywa zmasowana inwazja nieumarłych ze strony Archipelagu Śmierci. Pod dowództwem Unrotha główne siły uderzają na wschodnią część kontynentu i w krótkim czasie przejmując w pełni kontrolę nad terenami aż po Góry Itoh. Wysokie elfy, które żyły na tych terenach ponoszą największe straty i ich jedynym nietkniętym miastem staje się Ailo oraz Ilutan. 
  • 20 rok: Siły nieumarłych zrównują z ziemią Anodrin wyrzynać elitarne jednostki ludzi. Vantharia staje przed widmem bycia zdominowaną przez Fatiliasha, który pragnie pogrążyć kontynent w stanie wiecznego nieżycia. 

avatar
Prawca Kadmosu
Administrator

Male Liczba postów : 18
Data dołączenia : 26/01/2017

Profil Postaci
Rasa: Człowiek
Wygląd : Smukła sylwetka, wychudzona, kościste palce i niebieskawe, lodowate oczy. Jeżeli pojawiłby się bez maski oczom twoim ukazałaby się gładka, wręcz młodzieńca twarz o kształtnym nosie i szlachetnych rysach.
Odzienie: Ciemne, długie i ciężkie szaty. Podobnie buty oraz rękawiczki. Na twarzy żelazna maska, spod której wyłaniają się gęste pasma włosów opadających swobodnie na ramiona. U boku krótkie ostrze.

Zobacz profil autora http://vantharia.forumpolish.com

Powrót do góry Go down

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry


 
Permissions in this forum:
Nie możesz odpowiadać w tematach